zunächst
ilk olarak, başta, ilkönce, ilk kez,...
{
first
}
zunächst
l. (Präp. m. Dat.) en yakmmda 2. (Adv.) (vor allem) her seyden evvel; ilk olarak 3. (vorläufig) simdilik, muvakkaten 4. (erstens) evvelä, ilk olarak; ^ einmal iptida; ilk önce; ilk a^izdan zunageln civilemtk, mihlamak zunähen dikmek; (Loch) gözcmek Zunahme / artma, cogalma, tezayüt; (starke) siklasma, fazialik
zunächst
her şeyden önce, ilk olarak
zunächst
ye, -ya) en yakın (RAUMVERHäLTNİS) Dativ alır.
zunächst (yer edati)
(-ye, -ya) en yakın
zunächst (zaman zarfý)
şimdilik, herşeyden evvel