zuerst
başlangıçta, ilk zamanlar, ilkönce, ilk...
{
at first
}
ilk olarak, başta, ilkönce, ilk kez,...
{
first
}
zuerst
l. (als erster) ilk olarak 2. (zunächst) evvelä, önce-(-den). ilkin 3. (vor allem) her seyden evvel 4. (in erster Linie) ilk planda 5. (anfangs) baslangicta; ilk zamanlar; Wer - kommt, mahlt ~. Spr. 11k davranan düdügü calar. Überlebe ~. dann sprich! Önce düsün, sonra söyle!
zuerst
ilkin, önce
zuerst
evvela