Zakon to organizacja, której członkowie, oddają się w sposób szczególny wypełnianiu zasad danej religii. Członkowie zakonu (mężczyźni — mnisi, zakonnicy, bracia; kobiety — zakonnice, mniszki, siostry) zwykle nie są postrzegani ani jako świeccy, ani jako członkowie kleru, choć np. w Kościele katolickim możliwe jest łączenie członkostwa w zakonie ze święceniami kapłańskimi (osobie takiej przysługuje tytuł „ojca”).

Zákon muže být:

• zákon (humanitní vedy) – v humanitních vedách sada pravidel ci norem, která platí ve všech nebo pouze v urcitých prípadech; muže být popsán sociologicky, filozoficky ci sémanticky.
• zákon (právo) – v právu soubor právních norem, který prijímá zákonodárce a jenž má obecnou závaznost.
• vedecký zákon – ve vede je výrok, který popisuje pravidelné ci obecne popsatelné vztahy mezi pozorovanými fenomény (napr. Archiméduv zákon, Newtonovy pohybové zákony, Ohmuv zákon, Pascaluv zákon)
• zákon (logika) – v logice a matematice výrok popisující povahu rozumového myšlení
• zákon (psychologie) – v ekonomii a psychologii výrok popisující pravidla lidského chování a interakce
• V krestanství se hovorí nekdy o Starém zákonu jako o Zákonu v protikladu k evangeliu ci Novému zákonu.
• V židovství oznacuje Tóru.