witness
n. พยาน, ผู้รู้เห็น, ผู้รับรู้ (syn. beholder, eyewitness, observer); ผู้ลงชื่อเป็นพยาน, พยาน vt. เป็นพยาน (โดยเฉพาะการฆาตกรรมหรืออุบัติเหตุ), รู้เห็น (syn. behold, observe); ลงนามเป็นพยาน, ลงชื่อเป็นพยาน (syn. countersign); ร่วมเป็นพยาน (ในเหตุการณ์สำคัญ), เป็นสักขีพยาน; กล่าวคำสาบานตน (ทางคริสต์ศาสนา)
witness
ผู้เห็น,ดู
witness
(วิท'นิส) n. พยาน,ผู้เห็น,ผู้เซ็นชื่อรวมเป็นพยาน,หลักฐาน,คำให้การเป็นพยาน vt.,vi. ดู,เห็น,เห็นด้วยตา,เป็นผู้ลงนามร่วม,เป็นพยาน,ลงนามเป็นพยาน,เป็นหลักฐาน คำศัพท์ย่อย: witnessable adj. witnesser n. คำที่มีความหมายเหมือนกัน: testifier,evidence
witness
n. วิ้ทเน็ดซ (En.)
1. พยาน : The boy was a witness to the murder.
2. พยานหลักฐาน : he gave witness on behalf of the accused person.