witness

Zobacz też artykuły: świadek (geologia) oraz świadkowie Jehowy. Świadek - w prawie procesowym osoba powołana przez organ prowadzący postępowanie do złożenia zeznań. Świadek jest źródłem dowodowym, natomiast dowód mogą stanowić jego zeznania. Instytucja źródła dowodowego w postaci świadka jest wspólna dla postępowania cywilnego, postępowania karnego i postępowania administracyjnego. Podobne w tych wszystkich postępowaniach są regulacje uprawnień i obowiązków procesowych świadka. Świadek, w odróżnieniu od strony, ma obowiązek składania zeznań, może jednak, w ściśle określonych okolicznościach, uchylić się od tego obowiązku (np. duchowny co do faktów objętych tajemnicą spowiedzi, osoba najbliższa w stosunku do strony). Świadek może również w pewnych okolicznościach uchylić się od odpowiedzi na konkretne pytanie, jeżeli taka odpowiedź mogłaby narazić jego lub osobę mu najbliższą na odpowiedzialność prawną bądź inne negatywne następstwa. Tryb przesłuchania świadka szczegółowo regulują przepisy konkretnych postępowań.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

osoba poświadczająca, świadek; poświadczać, świadczyć, być świadkiem

świadek m She accused him of corruption, in front of witnesses. Other witnesses were called, and gave similar evidence. You need two witnesses in order to get married. vt (lit, fig ) być świadkiem +gen At least fifteen persons witnessed the attack on Morris. We are witnessing not the triumph but the breakdown of bureaucracy. to bear witness to (behaviour ) świadczyć o +loc His smile bears witness to his new-found happiness. (person ) dawać (dać perf ) świadectwo +dat witness for the prosecution/defence świadek oskarżenia/obrony to witness to sth/having seen sth zaświadczać (zaświadczyć perf ) o czymś/, że się coś widziało

świadekświadczyć; poświadczyć; być świadkiem