warrant

1. n. 1) bəraət, haqq qazandırma, haqq qazanma (nəsə); he had no warrant for saying that onun belə danışmağa haqqı yox idi 2) əmr; order (həbs üçün) 3) təsdiq etmə, sübut, dəlil, əsas 2. v. 1) bəraət vermək, haqq qazandırmaq; what I said didn't warrant such a rude answer mənim sözlərim belə bir kobud cavab üçün əsas (sübut) deyil 2) zəmanət vermək, zamin olmaq