walkie-talkie

Walkie-talkie - rodzaj radiotelefonu o małej mocy, zwykle w postaci terminalu ręcznego. Pierwsze tego typu urządzenia znalazły zastosowanie w czasie II wojny światowej. W lipcu 1941 firma Motorola dostarczyła US Army radiostację SCR-536 nazwaną przez wojsko handie-talkie - masa ok. 2,5 kg z modulacją AM umożliwiała jej ręczne użycie i komunikację radiową na szczeblu plutonu i kompanii. Na początku roku 1943 do użycia wprowadzono plecakową radiostację o wadze około 16 kg Motoroli typu SCR-300 (zaprojektowaną przez Polaka Henryka Magnuskiego z modulacją FM, nazwaną przez żołnierzy właśnie walkie-talkie. Po wojnie znalazły one szersze zastosowanie.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

En duplex radiotransceiver eller tovejs radio er et apparat, hvor radiomodtager og -sender er bygget sammen i én enhed, så to-vejskommunikation muliggøres. Ofte kaldes apparatet blot for radio. Ordet er en sammentrækning af de engelske transmitter (sender) og receiver (modtager).Teknikken anvendes til radiotelefoni, samt til mobiltelefoner. (Fuld duplex - dvs tale og lytte på samme tid) Størrelse og udformning kan variere meget afhængig af brugen.
Se mere på Wikipedia.org...

(วอล์ค'คีทอ'คี) n. เครื่องส่งและเครื่องรับวิทยุในเครื่องเดียวกันที่แบกหรือถือได้โดยคนเพียงคนเดียว

['wo:ki'to:ki] n. uoki-toki, radio dore marrëse-dhënëse

['wo:ki'to:ki] n. shih walkie-talkie

uoki-toki/ s. n. aparat portativ de radioemisie-recepţie, pentru comunicaţii la distanţe scurte; talkie-walkie. (engl., fr. walkie-talkie)