Vipassanā (Pāli) or vipaśyanā (विपश्यना, Sanskrit, Tib. ལྷག་མཐོང་, lhaktong; Wyl. lhag mthong) in the Buddhist tradition means insight into the true nature of reality. A regular practitioner of Vipassana is known as a Vipassi (vipaśyin). Vipassana is one of the world's most ancient techniques of meditation, which was introduced by Gautama Buddha. It is a practice of self-transformation through self-observation and introspection to the extent that sitting with a steadfast mind becomes an active experience of change and impermanence. In English, vipassanā meditation is often referred to simply as "insight meditation".

Vipassana (pali „Einsicht“) bezeichnet im Buddhismus die „Einsicht“ in die Drei Daseinsmerkmale Unbeständigkeit (anicca), Leidhaftigkeit bzw. Nichtgenügen (dukkha) und Nicht-Selbst (anatta).

Vipassana bhavana, ou "développement de la vision supérieure" ou "vue pénétrante" (sous entendu, de la réalité non seulement conventionnelle, mais également ultime), est une méthode de méditation découverte par le Bouddha. Elle consiste à simplement prêter attention à la réalité.

Vipassanā (pāli) eller vipaśyanā (विपश्यना, sanskrit), 'insikt', är en meditationsteknik som sägs härstamma från Buddha och ha utövats i 2 500 år.

Vipassana, (skt.: vipaśjana) :- starożytna technika medytacyjna odkryta na nowo przez Buddę. Wywodzi się z tradycji therawady. Medytacja Vipassany w skrócie polega na utrzymywaniu świadomości na naturalnych reakcjach w obrębie ciała medytującego. Praktyka zwykle zaczyna się od nauki techniki Anapana czyli koncentracji na naturalnym oddechu.