A verb, from the Latin verbum meaning word, is a word (part of speech) that in syntax conveys an action (bring, read, walk, run, learn), an occurrence (happen, become), or a state of being (be, exist, stand). In the usual description of English, the basic form, with or without the particle to, is the infinitive. In many languages, verbs are inflected (modified in form) to encode tense, aspect, mood and voice. A verb may also agree with the person, gender, and/or number of some of its arguments, such as its subject, or object. In many languages, verbs have a present tense, to indicate that an action is being carried out; a past tense, to indicate that an action has been done; and a future tense, to indicate that an action will be done.

Verb ist ein fachsprachlicher Ausdruck der traditionellen Grammatik für eine Wortart, die eine Tätigkeit, ein Geschehen oder einen Zustand ausdrückt, und erfasst Wörter wie gehen, denken, leben und verblühen.

Le verbe est l'une des classes grammaticales les plus importantes. Il est le pivot de la phrase. Il possède des particularités qui lui sont propres. Il est variable en fonction du nombre, du temps, de l'aspect, du mode, de la voix. Un verbe est un mot qui peut exprimer :

• l'action accomplie par le sujet ;
• l'action subie par le sujet ;
• l'existence du sujet ;
• l'état du sujet ;
• la relation entre le sujet et l'attribut.

Verb (av lat. verbum, ord), ordklass som innefattar ord som uttrycker handlingar, skeenden, processer, tillstånd och liknande. En vanlig minnesramsa (som även finns i många andra varianter) är Verb är någonting man gör, cyklar, tutar, springer, kör.". Exempel på verb är redigera, skrev, raderat, regnar, åldras, öka, må, trivas.

Czasownik – część mowy przedstawiająca dziejące się czynności oraz niektóre stany, w zdaniu tworzy orzeczenie. Nie w każdym języku da się wyróżnić jasną klasę czasowników, np. w języku japońskim przymiotniki mają wiele właściwości charakterystycznych dla czasowników.