ulna

Kość łokciowa (łac. ulna) – jest kością długą. Nasada bliższa jest zaopatrzona w dwa wyrostki. Wyrostek tylny większy stanowi górne zakończenie kości i nazywa się wyrostkiem łokciowym. Mniejszy, niżej położony i skierowany swym wierzchołkiem do przodu to wyrostek dziobiasty. Trzon kości łokciowej ma w przekroju poprzecznym kształt trójkątny. Wyróżniamy trzy brzegi ograniczające trzy powierzchnie: przednią, przyśrodkową i tylną. Nasadę dalszą stanowi głowa kości łokciowej, przedłużająca się po stronie przyśrodkowej w wyrostek rylcowaty. Głowa kości łokciowej jest zakończona powierzchnią dla połączenia z trójkątną chrząstką, oddzielającą tę kość od nadgarstka.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

På dansk vil der i nogle tilfælde blive benyttet ord og vendinger fra latin. Således er mange fremmedord latinske. Fænomenet skyldes i høj grad at latin har været "lærdommens sprog" i den vestlige verden. Herunder er en liste over latinske ord der anvendes på dansk.
Se mere på Wikipedia.org...

Ulna er et av to ben i underarmen.
Les mer på Wikipedia.org...

Loketní kost (ulna) je dlouhá kost v lidském tele, která tvorí cást kostry cloveka v horní koncetine, presnejí v ruce. Na masivnejším zakoncení se spojuje s kladkou pažní kosti, na užší strane (distální konec) pak je zakoncena hlavicí loketní kosti (caput ulnae) s úzkou kloubní plochou pro artikulaci s vretenní kostí.
Více na Wikipedia.org...

A singcsont (ulna) egy hosszú csöves csont, amely az alkar mediális részén helyezkedik el, az orsócsonttal (radius) párhuzamosan.
További információt lásd Wikipedia.org...