ulcerate

زخم شدن ،توليد قرحه کردن ،ريش شدن
قانون ـ فقه : جريحه دار کردن

membisul

(อัล'ซะเรท) vi. เกิดแผลเปื่อย,กลายเป็นแผลเปื่อย. vt. ทำให้เกิดแผลเปื่อย. คำศัพท์ย่อย: ulceration n.

['лlsъreit] v 1. разранявам (се), възпалявам (се), подлютвам (се) (и прен.); 2. покривам се с/образувам рани.

['alsëreit] v. mjek 1. (plaga) ulcerohet, kthehet në ulcerë. 2. ulceroj

• ulcerated ['alsëreitid] mb. mjek. i ulceruar
• ulcerating ['alsëreiting] n. shih ulceration
• ulceration [alsë'reishën] n. mjek 1. ulcerim; formim ulcere. 2. ulcer
• ulcerative ['alsërëtiv] adj. mjek. i ulcerës
• ulcer ['alsë:] n 1. mjek. ulcerë; gastric ulcer ulcerë e stomakut; mouth ulcer aftë. 2. fig. plagë; gangrenë (e shoqerisë)
• ulcer-like ['alsë: llaik] mb. mjek. ulceror; ulcerngjashëm
• ulcered ['alsëd] adj. mjek. i ulceruar
• ulcerogenic ['alsërou'xhenik] adj. mjek. i ulcerogjen (që mund të shkaktojë ulcer)
• ulcerous ['alsërës] adj. mjek. ulceroz; i ulcerës; me natyrë të ulcerës. • fig. i prishur; i gangrenizuar; korruptuar
• ulcerousness ['alsërësnis] n. mjek. të qenit ulceroz

(ULCERË f. sh. mjek. Puçërr që del në sipërfaqen e lëkurës ose në cipën e një organi dhe që mbyllet me vështirësi; sëmundje që shkaktohet nga dalja e këtyre puçrrave, sidomos në stomak. Ulcerë e re (e vjetër, kronike). Ulcerë e fshehtë. Ulcerë në stomak. Ka ulcerë. Vuan nga ulcera.)