W miarę rozwoju sieci komputerowych najpierw lokalnych, a następnie rozległych, powstało zapotrzebowanie na łączenie ze sobą różnych sieci lokalnych za pośrednictwem publicznych sieci rozległych. Sieci lokalne korzystają jednak z innych protokołów sieciowych niż sieci rozległe. Na przykład popularne sieci lokalne firmy Novell pracują w protokole IPX, sieci rozległe wykorzystują natomiast protokoły Frame-Relay, ATM, X.25, a na nich często IP (np. Internet). Łączenie sieci wykorzystujących inny protokół niż sieć rozległą, za pomocą której łączymy sieci rozległe w sieć wirtualną, nie jest jedynym przesłaniem wykorzystywania tunelowania. Drugim i często istotniejszym jest bezpieczeństwo. Szczególnie ostatnio tunelowanie bywa często łączone z wykorzystaniem metod kryptograficznych. Często zwykli użytkownicy Internetu stosują tę technikę do własnych potrzeb. Przykładem jest korzystanie z dostępnego w Internecie oprogramowania szyfrującego o nazwie SSH. Oprogramowanie to, oprócz bezpiecznej pracy zdalnej, umożliwia tworzenie dodatkowego kanału szyfrowanego, przez który użytkownik może "tunelować" dowolną inną - potencjalnie narażoną na niebezpieczeństwo podsłuchu - usługę TCP/IP (np. FTP, telnet, IRC). Warunkiem jest jedynie zainstalowane SSH na obu końcach połączenia.