trauen
güvenmek, inancı olmak, itimat etmek,...
{
trust
}
güvenmek, itimat etmek, bel bağlamak,...
{
rely on
}
cüret etmek, cesaret etmek; kalkışmak;...
{
dare
}
trauen
(I) (j-n) nikäh klymak; nikählamak; sich (standesamtlich bzw. kirchlich) ^ lassen resml (bzw. dint) nikäh klydirmak; Sie wurden gestern getraut. Dun nikählan akdedildi.
(II) (j-"1) ^"c itimat etm., güvenmek, inanmak; Trau, schau, wem! Spr. Qüvenme dostuna, saman dol-durur postunal Spr. Dem Glück ist nicht zu ~. Talihe güven olmaz. Ich traute meinen Augen (Ohren) nicht. Oözlerime (Kulaklanma) inanamadim. sich ^ (et. zu tun) s. sich getrauen
traun
va. od. poet. vallahi, billahi, elbette
trauen
" güvenmek, inanmak; evlendirmek, nikâhını kıymak"
trauen
itimat etmek, güvenmek(DATİVOBJEKT alır)