top

ρήμ. σκεπάζω, υπερβάλω

επίθ. ανώτατος

ουσ. σκέπασμα, κορυφή, σβούρα, πάνω

(Math). κορυφή

(Lex**) κορυφή

(Lex*) κορυφή (μακριά)

(Lex*) κορυφή (επάνω)

Ουσ. κορυφή, ακμή //
το άνω τμήμα επιφάνειας //
κάλυμμα//
ο ανώτερος βαθμός, η μεγαλύτερη ένταση
Επίθ. κορυφαίος, πρώτος, ο επικεφαλής//
εξαιρετικός, ανώτερης ποιότητας, θαυμάσιος
Ρημ. φθάνω στην κορυφή, είμαι στην κορυφή//
υπερτερώ, υπερακοντίζω, ξεπερνώ//
κλαδεύω, κορφολογώΟυσ. σβούρα (παιχνίδι)

κορυφή, ανώτατο σημείο, κορυφαίος,
υπερβαίνω, φτάνω στην κορυφή, σκεπάζω την κορυφή

κoρυφή η / κoρφή η