Tonic (music)
Tonique (musique)
Tonika
Tonika (
frz. tonique; tonisch zu
griech. tonos = Spannung) ist die Bezeichnung für den
Grundton einer
Tonleiter sowie den
Dreiklang auf dieser ersten Stufe.Der Name Tonika geht auf den von
Jean-Philippe Rameau (1683–1764) erdachten Begriff „l'accord tonique“ zurück, mit dem dieser das wesentliche Merkmal der Tonika zu umschreiben suchte, nämlich ihre Fähigkeit, wie ein Magnet im Zentrum aller harmonischen Spannungsfelder zu stehen, weil ihr Grundton mit dem Grundton der jeweiligen Tonart identisch ist.
Mehr unter Wikipedia.org...
Tonika
© W niniejszym artykule wykorzystano materialy pochodzace z
Wikipedia® i posiada on Powszechna
Licencje Publiczna GNU
Tonica
In de
muziek is de tonica de
grondtoon van een
toonladder, of het grondtoonakkoord van de
toonsoort.In tonale muziek is de tonica meestal het eerste en het laatste
akkoord van een
compositie (zie
cadens).Tonica is echter ook een benaming voor een akkoord dat zogezegd "rust" uitstraalt (zie ook
subdominant en
dominant; deze akkoorden bevatten respectievelijk een beetje en veel spanning). Het tonica-akkoord heeft uiteraard een tonicafunctie, maar ook de derde graad (III) heeft deze, wanneer een ander akkoord met tonica-functie deze derde graad voorafgaat. Het derde grondakkoord met tonicafunctie is de zesde graad (VI). Het is een uitbreiding van de eerste graad, maar het wordt ook vaak zelfstandig gebruikt, of als einde van de bedrieglijke
cadens.
Zie meer op Wikipedia.org...