Tautologia (wywodzi się od greckich słów ταυτος – ten sam i λογος – mowa) jest terminem występującym w dwóch znaczeniach:W szerszym (potocznym) sensie znaczy tyle co „powtórzenie tego, co zostało już powiedziane” i wywodzi się z pism
Dionizjusza z Halikarnasu. Zobacz:
pleonazm.W węższym (logicznym) sensie użyte po raz pierwszy zostało przez
Ludwika Wittgensteina (Tractatus logico-philosophicus 1922). Rozumie się przez nie wyrażenie, które jest
prawdziwe na mocy swojej logicznej formy (dokładniej: które jest prawdziwe w każdej niepustej
dziedzinie).Tak rozumianymi tautologiami są wszystkie prawa klasycznego
rachunku zdań i
rachunku kwantyfikatorów.
Definicja tautologii w klasycznym rachunku zdań przedstawia się następująco: Wyrażenie W jest tautologią klasycznego rachunku zdań, wtedy i tylko wtedy, gdy przy każdym podstawieniu stałych za zmienne przechodzi w
zdanie prawdziwe.
Definicja tautologii w rachunku kwantyfikatorów przedstawia się następująco: Zdanie z zawierające
predykaty P1, P2, … , Pn, jest tautologią rachunku kwantyfikatorów wtedy i tylko wtedy, gdy jest prawdziwe w każdej niepustej dziedzinie przy dowolnym rozumieniu symboli P1, P2, … , Pn, jako wyrażeń odnoszących się do pewnych własności lub relacji priori danej dziedziny.
Definicja tautologii w rachunku kwantyfikatorów przy użyciu interpretacji: Formuła zdaniowa A języka L jest tautologią wtw formuła zdaniowa A jest
prawdziwa przy każdej
interpretacji języka L.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
A tautologia (do
grego ταὐτολογία) é , na
retórica, um termo ou texto redundante, que repete a mesma idéia mais de uma vez. Como um
vício de linguagem pode ser considerada um sinônimo de
pleonasmo ou
redundância. A origem do termo vem de do grego tautó, que significa "o mesmo", mais logos, que significa "assunto". Portanto, tautologia é dizer sempre a mesma coisa em termos diferentes.
Veja mais na Wikipédia.org...