taboo

s. tabu, yasak, konuşulamaz

i. tabu, yasaklanmış şey

f. tabulaştırmak, yasaklamak, konuşulmasını yasaklamak

Tabu, insan davranışlarının belli alanları ya da belli normlarla ilişkili olarak kutsal veya dokunulmaz olarak tanımlanmış oldukça güçlü sosyal yasaklara denir. Etnologlar tarafından Polinezya dillerinden alınıp kullanılmaya başlanmıştır. "Kutsal" nesnelerde olduğu gibi çelişkili bir yapısı vardır, iki karşıt anlamı da taşır. Hem "kutsal" hem "kirlenmiş" şeyler tabu olabilirler. Örneğin "kirlenen" kişiler, nesneler "kutsal" olandan ayrı tutulmalıdır. "Tabu" karşılığında birçok dilde kullanılan sözcükler de iki zıt anlamı birden taşırlar.
Daha fazlası için Wikipedia.org adresine gidin…

i. tabu. s. tabu olan, tabu.

tabu

tabu, yasak