tür

Tür, ortak özellikler taşıyan ve kendi aralarında döllenerek üreyebilen akraba canlıları içeren biyolojik grup.Türlerin sınıflandırılmasında uluslararası ikili adlandırma sistemi benimsenmiştir. Bu sisteme göre her yeni türe Latince bir cins birde tür adı verilir. Bu adlardan ilki tanımlanan türe akraba olan öbür türleride içeren cinsi belirtir; ikincisi yalnızca bu türe özgü bir addır. Cinsin ismi daima büyük, türün ismi ise daima küçük harflerle italik yazılır.
Daha fazlası için Wikipedia.org adresine gidin…

Tur Suresi (Arapça: سورة الطور) Kur'an-ı Kerim'in 52. suresi.Mekke'de nazil olmuştur. Sure 49 ayetten oluşur. Sure ismini ilk ayette geçen ve Musa’ya Tevrat’ın indiği Tur dağından alır. Tur Suresinde Allah’a inanmayanların durumundan, Allah’a inananların cennete gideceklerinden, cennetin nimetlerinden bahsedilir.
Daha fazlası için Wikipedia.org adresine gidin…

Türkiye, resmî adıyla Türkiye Cumhuriyeti , Kuzey yarımkürede, Avrupa ve Asya kıtalarının kesişme noktasında bulunan bir ülkedir. Ülke topraklarının büyük bir bölümü Anadolu yarımadasında, kalanı ise Balkan Yarımadası'nın uzantısı olan Trakya'da bulunur. Ülkenin üç yanı Akdeniz, Karadeniz ve bu iki denizi birbirine bağlayan Boğazlar ile Marmara Denizi ve Ege Denizi ile çevrilidir. Komşuları Yunanistan, Bulgaristan, Gürcistan, Ermenistan, Azerbaycan (Nahçıvan Özerk Bölgesi ile), İran, Irak ve Suriye'dir.
Daha fazlası için Wikipedia.org adresine gidin…

isim Fransızca tour
 
1 .    Dolaşma:
       "Yemekten sonra araba ile tura çıktık."- Y. K. Beyatlı.  
2 .    Bir sonuca ulaşıncaya kadar yapılan iş.  
3 .    Başladığı noktada biten bir veya daha fazla yere önceden belirlenmiş bir programa göre yapılan seyahat.


   Atasözü, deyim ve birleşik fiiller

tura çıkmak
tur atlamak
tur atmak

Birleşik Sözler

tur operatörü      

isim
 
1 .    Çeşit.  
2 .   biyoloji  Ortak özellikleri olan bireylerin tamamı, cinslerin ayrıldığı bölüm.  
3 .   felsefe  Kendi içinde bir birim olan ve üzerinde cins kavramının bulunduğu mantıksal kavram.  
4 .    Türlü.

Devir,dolaşma;bir noktadan başlayarak belli yerleri gezip belli noktaya gelme;spor karşılaşmalarında kademe.

l. kapi 2. (Schrank9, Ofen2 usw.) kapak; ^ und Tor öffnen fig. l. gönül hoslugiyle bse müsaade etm. 2. pej. bse kapi acmak, yer vermek; Politik f der offenen ~ acik kapi siyaseti; in der ^ ßg. ayaküstü; ayagi üzengide; giderayak; mit der ^ ins Haus fallen kapi yapmadan (od. zemin hazirlamadan; damdan düsercesine; pattadak) bsi söylemek; von ^ zu — gehen kapi kapi (od. saka beygiri gibi) dolasmak; vor der ^ stehen l. kapi önünde durmak 2. fig. (bevorstehen) kapiya dayanmak; gelip catmak; (olacak) gibi görünmek; bsin arifesinde bulun-mak; Der Winter steht vor der —. önümüz kis. Ki§ kapiya geldi. vor die ~ setzen kapi disan etm. -angel / kapi rezesi (od. mentesesi)