In linguistics, a suffix (also sometimes called a postfix or ending) is an affix which is placed after the stem of a word. Common examples are case endings, which indicate the grammatical case of nouns or adjectives, and verb endings, which form the conjugation of verbs. Particularly in the study of Semitic languages, a suffix is called an afformative, as they can alter the form of the words to which they are fixed. In Indo-European studies, a distinction is made between suffixes and endings (see Proto-Indo-European root). A word-final segment that is somewhere between a free morpheme and a bound morpheme is known as a suffixoid or a semi-suffix (e.g., English -like or German -freundlich 'friendly').

Ein Suffix (n, von lat. suffixum, „An-, Aufgestecktes“) ist in der Linguistik ein Affix, das einem Grundmorphem (Wortstamm) angehängt ist. Es wird umgangssprachlich auch Nachsilbe beziehungsweise Endung genannt. Als Affix ist es ein gebundenes, nicht lexikalisches Morphem. Es dient als Flexionssuffix der Flexion oder als Derivationssuffix der Wortbildung eines Grundwortes durch Ableitung (Derivation).

Suffix är en betydelsebärande orddel (morfem) som placeras efter rotmorfemet (eller i sammansatta ord rotmorfemen), men som i sig själv inte kan utgöra ett självständigt ord. Exempel: -lig i daglig, -else i födelse.

Przyrostek (sufiks) – w  językoznawstwie jest to każdy fragment wyrazu (jego morfem), o ile jest dodany po jego rdzeniu (czyli podstawie słowotwórczej) i jednocześnie ma własności słowotwórcze (czyli nie jest końcówką fleksyjną). Danemu wyrazowi może towarzyszyć jeden sufiks, kilka lub żaden.

Een suffix of achtervoegsel is een affix dat achter de woordstam wordt gevoegd. Doordat het een gebonden morfeem is, kan het niet als zelfstandig woord voorkomen.