Stadsrechten zijn in de
Middeleeuwen een fase in de ontwikkeling van het juridisch systeem in
Europa. Hoewel hier veelal meerdere rechten (op markten, tol en stadsmuren) onder worden verstaan, ging het in essentie op het recht van de
stad op eigen rechtspraak. Feitelijk is er dus sprake van stadsrecht en niet van stadsrechten. In een afzonderlijk privilege kon ook het recht op wetgeving (
keur) worden verstrekt en het recht om eigen schout en stadsbestuurders te benoemen. Met het verdwijnen van het
feodaal stelsel en het toenemende belang van de centrale (rechts-) staat kwam er ook een einde aan het stadsrecht.
Zie meer op Wikipedia.org...