spatha

The spatha was a type of straight sword with a long point, measuring between 0.75 and 1 m, in use throughout 1st millennium Europe and the territory of the Roman Empire until about 600 CE. Later swords through about 1000 CE are recognizable derivatives, though not spatha.Origins of the spatha date to the late Celtic Bronze Age in Europe and the use of full-length bronze cavalry & charioteer swords by Celtic warriors during the Hallstatt era. These gave way to first iron, then the piled-rod composite iron/steel long swords of the La Tene era circa 2500 BCE. By the 3rd century BCE, the Celts were using pattern-welded long swords in Europe that would continue in use through the Celto/Roman era and eventually into the later Migration era [Pleiner (1993) The Celtic Sword]. Long-established sword making centers typically produced spatha sword blades in lots that would then be sold to the various recipients for final hilting. For this reason, it is often difficult to distinguish the weapons used by the Romans from those of their adversaries without some other contextual basis to go by, such as other artifacts in a tomb or burial, etc. Also, the Romans made extensive use of Celtic and later Germanic cavalry conscripts and mercenaries who often retained use of their traditional weapons while on campaign - even though they were serving the Roman army.
See more at Wikipedia.org...

Spatha est le nom grec (spathê) de l'épée longue, utilisé pour désigner l'épée longue romaine tardive, l'épée des grandes invasions et l'épée mérovingienne. Elle se caractérise par une large lame ainsi que par une garde étroite et plate.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Eine Spatha (Mz. Spathae) bezeichnet ein zweischneidiges, ausschließlich zum Hieb konzipiertes, einhändig geführtes Langschwert mit gerader Klinge. Diese Schwertform existierte etwa vom 3. vorchristlichen Jahrhundert an und bewährte sich bis ins 12. Jahrhundert nach Christus. Es ist somit eines der erfolgreichsten und längstlebigen Waffenkonzepte der Weltgeschichte. Auch die volkstümlich so genannten "Wikingerschwerter" fallen in diese Gattung, da sie alle oben genannten Bedingungen erfüllen. Die Form des Gefäßes (Griffes) ist dagegen nicht Bestandteil der Spatha-Definition.
Mehr unter Wikipedia.org...

Spatha – jest to miecz dłuższy niż gladius, używany w kawalerii rzymskiej z czasów republiki i cesarstwa. Prawdopodobnie wywodził się od miecza celtyckiego. Było on cięższy od gladiusa i charakteryzował się wykształconą i typową rękojeścią mieczową o długości średniej, grubym i prostym jelcu oraz głowicą która wydawałoby się jest zmniejszoną formą jelca. Głownia spathy była obosieczna. W przeciwieństwie do gladiusa dostosowanego przede wszystkim do użycia w ciasnym szyku pieszym pod osłoną dużej tarczy zwanej scutum spatha lepiej nadawała się dla kawalerii oraz walki w szyku luźniejszym. Popularny pogląd jakoby szermierka nią była niemożliwa jest całkowicie mylny i opiera się na doświadczeniach ze współczesnej szermierki sportowej mającej całkiem inne cele niż walka na śmierć i życie w warunkach bitewnych. Szermierka spathą opierała się o wykorzystanie szybkich i silnych uderzeń zadawanych we wszystkich kierunkach zza tarczy. Dla kawalerzysty walczącego przeciw piechocie ten styl szermierki był bardziej odpowiedni niż szybkie, skryte pchnięcia gladiusem. Uderzenia spathą pozwalały złamać broń drzewcową, obcinać kończyny lub też ogłuszyć przeciwnika nawet wtedy, gdy nie przerąbało się hełmu. Sposób zadawania uderzeń i wyważenie spathy pozwala przypuszczać, że dawała użytkownikom dużą przewagę nad żołnierzem piechoty uzbrojonym w krótki miecz, stwarzała też większe szanse w starciu wręcz przeciw broni drzewcowej. Charakterystyczna rękojeść dawała solidne podparcie dla nadgarstka i pewny uchwyt, co sugeruje bardzo dynamiczny i agresywny sposób walki, zaś cechy wyważenia pozwalają przypuszczać, że celem szermierczym było rozstrzygnięcie starcia pierwszym lub drugim uderzeniem. Obosieczna prosta klinga sprzyja silnym ciosom we wszystkich kierunkach. Doświadczenia z rekonstrukcją walki konnej przeprowadzone przez Wojciecha Zabłockiego w latach 80. ub. wieku wykazały, że starcie kawalerzystów w galopie nie daje czasu na wymianę ciosów dłuższą niż jedno, najwyżej dwa uderzenia. W warunkach bitwy nie było zaś możliwości powtórzenia ataku. Zatem to, co dla wielu teoretyków wydaje się słabością spathy czy podobnych wczesnych form miecza, było tak naprawdę doskonałym dostosowaniem do warunków pola walki.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

La spatha è una spada d'epoca classica con lama molto più lunga del gladio, all'incirca 80-100 cm.Veniva usata dai legionari ed era di ferro e si piegava facilmente nelle collisioni con altre lame o scudi.Per questo motivo la spatha era utilizzata soprattutto per colpire e non per parare, funzione attribuita invece allo scutum.
Per saperne di più visita Wikipedia.org...