solitary

bn. alleen; eenzaam; eenpersoons; zich afzonderen; veraf gelegen, geïsoleerd

zn. celstraf; eenzame monnik

Een solitair persoon of dier is iemand die niet in het gezelschap van anderen van zijn soort leeft. Het woord komt van het Latijnse solus, dat alleen betekent. Solitaire activiteiten zijn activiteiten die niet de aanwezigheid van anderen plaatsvinden.De meeste mensen genieten van een aantal solitaire activiteiten. Hun voorkeur voor solitaire activiteiten wordt grotendeels door hun stemming en karakter bepaald. Mensen die solitaire activiteiten als vanzelfsprekendheid verkiezen worden vaak introvert genoemd, het tegenovergestelde van extraverte typen.
Zie meer op Wikipedia.org...