skald

The skald was a member of a group of poets, whose courtly poetry (Icelandic: dróttkvæði) is associated with the courts of Scandinavian and Icelandic leaders during the Viking age, who composed and performed renditions of aspects of what we now characterise as Old Norse poetry (the complementary aspect being the anonymous Eddaic poetry).
See more at Wikipedia.org...

Le scalde est un poète scandinave, très souvent islandais, du Moyen Âge, essentiellement du au .
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Die Skalden (altnordisch skáld oder skæld = „Dichter“) waren höfische Dichter im mittelalterlichen Skandinavien, vorwiegend in Norwegen. Ihre Kunst nennt sich Skaldendichtung bzw. Skaldik, eine der genuin nordischen Kunstgattungen neben Saga-Literatur und eddischer Dichtung.
Mehr unter Wikipedia.org...

Skald to poeta dworski, którego działalnośc była związana z dworami skandynawskich lub islandzkich władców w czasach wikingów i który tworzył oraz wykonywał ustne wersje tego, co obecnie znamy jako poezję staronordycką. Wykonywanie utworów obejmowało także grę aktorską i skaldowie wcielali się w trakcie śpiewów we władców czy wojowników. Poeci z tej grupy podróżowali od dworu do dworu witani na dworach jako honorowi goście, gdzie w zamian za śpiew dostawali podarunki takie jak pierścienie lub klejnoty, czasami też zapłata była w pieniądzach. Do końca XII wieku chrześcijaństwo oraz rosnące rozpowszechnienie pisma sprawiły, że ta oralna forma sztuki zaginęła.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Skald (studentenvereniging), de studentenvereniging Germaanse Talen aan de UAskald (Noorse hofdichter), een Noorse hofdichter
Zie meer op Wikipedia.org...

Skalden waren hofdichters tijdens het Vikingen-tijdperk.Zij schreven gedichten over de Noordse mythologie in allitererende versvorm. Ze worden ook wel gezien als geschiedschrijvers, omdat veel van deze mythologie en het leven van de Vikingen dankzij hun geschriften bewaard is gebleven.Thiodolf was de skald van Vikingkoning Harald III van Noorwegen Hardrada. Hij bezong de wapenfeiten van zijn koning. Toen de Vikingkoning sneuvelde bij de Stamfordbrug (1066), nam hij het hoofd van de koning op zijn schoot en zong tijdens de strijd, treurliederen. Ten slotte stierf hij op het slagveld.
Zie meer op Wikipedia.org...