Shōgun (将軍) is de afkorting van de titel Seii Taishōgun (征夷大将軍). Dit betekent 'generaal die de barbaren verslaat' en was oorspronkelijk de titel voor een Japanse militair leider. De Shogun had gedurende de Heianperiode (794-1185) de taak om de Emishi, volgens de Japanners 'barbaren', te bestrijden. Deze traditie leefde later voort in de naam bakufu voor de hofhouding van de Shogun, het woord betekent zoiets als 'tent-regering'.