sefardyjczycy

Sefardyjczycy (także Spaniolowie, Żydzi sefardyjscy; od hebr. ספרד Sefarad 'Hiszpania i Portugalia') - określenie ludności żydowskiej zamieszkującej obszar Półwyspu Iberyjskiego, posługującej się dialektami judeo-romańskimi. W latach 1492-1498 zostali wypędzeni z tych obszarów i osiedli głównie we Włoszech, Holandii, w Maghrebie, na Bałkanach, Bliskim Wschodzie i w Ameryce Południowej. Niewielka grupa w XVI w. dotarła także do Polski, gdzie znalazła schronienie w okolicach Zamościa.Od aszkenazyjczyków różnią się, obok języka (Sefardyjczycy - ladino, Aszkenazyjczycy - jidisz), rytuałem. Tworzyli niegdyś wpływową wspólnotę na terenie Turcji.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...