schießen

l. (feuern) ateş etm.; atış yapmak; (aufeinander) atışmak 2. (Hasen usw.) vurmak, öldürmek 3. (sprengen) iştial maddeleri patlatmak 4. (ein Tor) Fb. gol atmak 5. (auf das Tor) Fb. kaleye şut çekmek 6. (e-n ßock) gaf yapmak; pot kırmak 7. (Purzelbaum) perende atmak 8. (j-n über den Haufen) b-ni kurşunla yere sermek 9. (Faden) argaçlamak, atkılamak 10. (ßlicke) nazarlar fırlatmak; (intr.) l. (sich eilig bewegen) fırlamak, atılmak; ok gibi hızlanmak 2. (aus dem ßoden) çıkmak, fışkırmak, filizlenmek 3. (VVasser) hızla akmak; fışkırmak 4. (über das Ziel hinaus) aşırı gitmek 5. (ßlut in den Kopf) sıçramak 6. (aut j-n) b-ni kurşunlamak; sich e-e Kugel durch den Kopf ^ beynine kurşun sıkmak; Es schofi mir durch den Kopf. ßirdenbire aklımdan esti. Aklıma esti. ßlicke auf j-n ^. b-ne nazarlar fırlatmak; das ßrot in den Ofen ^ ekmeği kürekle firma salmak; Dieses Gewehr schlept weit. ßu tüfek uzun menzillidir, in die Höhe — l. birdenbire göklere yükselmek 2. (Kind) boy atmak 3. (von seinem Platz) yerinden fırlamak; mit Pfeilen ^ ok atmak; sich mit j—m ~ b-le tabanca düellosu etm.; gut ^ iyi nişancı olm.; Er schofi zweimal. iki el kurşun sıktı, in Samen ^ tohuma kaçmak; zum Krüppel ^ vurarak kötürüm etm.; Das ist ja zum ~ f insan buna kahkaha ile güler! ~ lassen 1. naut. (Tau, Schot) gevşetmek, laçka etm. 2. (loslassen) elinden bırakmak, koyuvermek, salıvermek; fiğ. bşden vazgeçmek 3. (die Zügel) a) dizginleri başkasma kaptırmak b) (seinen Gefühlen) hislerine kapılmak; k-ni ihtisaslarına terk etm.

" ateş etmek; vurmak, öldürmek; şut çekmek; gol atmak; fırlamak, atılmak; fışkırmak; filizlenmek"

schoß schöße hat geschossen A silah atmak, ateş etmek

ateş etmek; atmak; vurmak; lağım atmak