Rock psychodeliczny (rock psychedeliczny) – gatunek muzyczny powstały w połowie lat sześćdziesiątych, równocześnie po obu stronach Atlantyku, związany z ruchem hippisowskim. Gatunek wywodził się z pierwotnego rock-and-rolla. Sam termin psychedeliczny oznacza odmienny stan świadomości, charakteryzujący się zwiększoną wrażliwością zmysłów na bodźce przyjemne. W istocie, w przypadku słuchaczy i zwykle twórców tej muzyki, stan ten wywołany był zażywaniem substancji psychotropowych jak np. marihuana, haszysz, LSD-25. Muzyka zaś starała się nadążyć za potrzebami.