Riechen (das)
riechen
koklamak, koku almak, kokusunu almak,...
{
smell
}
kokusunu almak, sezmek, iz sürmek, koku...
{
scent
}
koklamak, burnuna çekmek, burnunu...
{
sniff
}
algılamak, hissetmek, sezmek, kavramak,...
{
perceive
}
hissetmek, algılamak, sezmek, farkında...
{
sense
}
koklamak, koku almak, koklayarak bulmak,...
{
nose
}
pis kokmak, iğrenç kokmak, kokmak, kötü...
{
stink
}
riechen
l. (an et.) bsi koklamak 2. (nach et.) kokmak 3. (wittern) kokusundan almak; gut (übel) ^ iyi (fena) kokmak; Ich kann ihn nicht ~. F 0. hie hosuma gitmiyor. Onu hie cekemiyorum. Dös kann ich doch nicht ~/ F Kavun degilsin ki koklayayim! Ben senin karanlikta göz kiptigini nereden bileyim?/-/! an et. ^ lassen b-ne bsi koklatmak; aus dem Mund — nefesi kokmak; Das ganze Hau^ roch nach Fisch. Baligin kokusu eve sinmis.
riechen
" koklamak; kokmak"
riechen
roch röchte hat gerochen A kokmak, koklamak
riechen (nach)
bir şey (gibi) kokmak (dativ)
Free Download Now!
