( ; March 1, 1922 – November 4, 1995) was an Israeli politician, statesman and general. He was the fifth Prime Minister of Israel, serving two terms in office, 1974–77 and 1992 until his assassination in 1995.

Jitzchak Rabin (;  * 1. März 1922 in Jerusalem; † 4. November 1995 in Tel Aviv) war Generalstabschef der israelischen Streitkräfte sowie Verteidigungsminister und Ministerpräsident Israels. Über Jahre hinweg war Rabin einer der wichtigsten Entscheidungsträger Israels in außen- und sicherheitspolitischen Fragen.

Les rabbins (hébreu רבי, Rabbi selon la prononciation usuelle, Ribbī ou Rebbi selon la prononciation sépharade orientale et yéménite, Rebbe selon la prononciation yiddish; plur. רבנים Rabbanim) sont, dans le judaïsme, des « maîtres, » ou plus littéralement des « grands (dans l'étude de la Torah) ». Le mot dérive en effet de l'hébreu רַב, Rav, signifiant « grand » en hébreu biblique.

Yitzhak Rabin (‭ןיבר קחצי) (né à Jérusalem le  1922 – assassiné à Tel Aviv le 4 novembre 1995) était un militaire et homme politique israélien.

Rabbin, titel på judisk förkunnare och rättslärd. Ordet betyder mästare på hebreiska och "rabbi" min mästare, och var ursprungligen en hederstitel på ens överordnade eller lärare.

Yitzhak Rabin (hebreiska יצחק רבין), född 1 mars 1922 i Jerusalem, död 4 november 1995 i Tel Aviv, var en israelisk politiker (arbetarpartiet). Han var Israels premiärminister 1974-1977 och 1992-1995 samt mottog Nobels fredspris 1994.

(hebr. יצחק רבין, ur. 1 marca 1922, zm. 4 listopada 1995) – premier i polityk izraelski, były generał, laureat pokojowej Nagrody Nobla z 1994 r, Człowiek Roku 1993 według magazynu Time wspólnie z Nelsonem Mandelą, Frederikiem de Klerkiem i Jaserem Arafatem. Był piątym premierem Państwa Izrael w latach 1974-1977 i ponownie od 1992 roku do zamordowania go przez prawicowego ekstremistę Jigala Amira w 1995 roku, protestującego przeciwko porozumieniom z Palestyńczykami podpisanymi w Oslo. Był pierwszym szefem rządu, który był tzw. sabrą, czyli Żydem urodzonym w Izraelu, a także drugim, który zmarł w czasie pełnienia swojej funkcji (pierwszym był Lewi Eszkol, ale jego śmierć miała naturalny charakter).