quit

s. kurtulmuş, serbest, arınmış, içermeyen

f. vazgeçmek, istifa etmek, çekilmek, ayrılmak, çıkmak, bırakmak, ödemek, paydos etmek [amer.], bitmek, sona ermek, boşaltmak (evi), tahliye etmek

f. (quit/--ted, --ting) 1. bırakmak, vazgeçmek: He quit smoking cigarettes. Sigara içmekten vazgeçti./Sigarayı bıraktı. 2. kesilmek, durmak, dinmek: The motor suddenly quit. Motor duruverdi. It´s quit raining. Yağmur dindi. 3. -i terketmek, -den çekip gitmek: They quit the town. Kasabadan çekip gittiler. 4. ayrılmak: He quit his job. İşinden ayrıldı.

bırak,işi bırak

birakip gitmek; -den ayrilmak, terk etmek; birakmak, vazgeçmek

BIRAKMAK, TERK ETMEK: