pronoun

In linguistics and grammar, a pronoun is a pro-form that substitutes for a noun or noun phrase with or without a determiner, such as and in English. The replaced phrase is the antecedent of the pronoun. A pronoun used for the item questioned in a question is called an interrogative pronoun, such as .
See more at Wikipedia.org...

En grammaire française, le pronom est un mot-outil variable dont le rôle principal est de se substituer à un élément quelconque, linguistique ou non. Le pronom est donc avant tout un représentant.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

Das Pronomen (auch Fürwort, Mehrzahl Pronomina oder Pronomen) ist ein Wort, welches ein anderes Wort (meist ein Nomen) ersetzt. So die Definition in der Tradition der (scholastischen) Sprachphilosophie. Syntaktisch lässt sich substantivischer und adjektivischer Gebrauch von Pronomina unterscheiden. Bei adjektivischem Gebrauch oder bei Reflexivpronomina liegt keine Ersetzung vor: Hans verändert Hans - Hans verändert sich. (Hans und Hans = eine Person, nicht zwei Leute, die Hans heißen) Im ersten Fall wird man davon ausgehen, dass zwei Personen, die Hans heißen, gemeint sind. Die Bedeutung des so genannten Pronomens steht nicht fest im Lexikon, sondern ändert sich je nach in der Sprechsituation Anwesenden (ich – du) oder Vorgängerausdruck (er, sie, es). Im ersten Fall handelt es sich um den Fall der Deixis (Zeigwörter), im zweiten um den der Anapher. Das deutsche Pronomen er kann sich entweder auf den Referenten eines Nomens beziehen, das vorher im Text aufgetaucht ist (Ein Mann kam um die Ecke. Er hatte eine Pistole.), oder aber in betonter Form auf eine Person, die die Gesprächspartner sehen oder kennen (Was macht er denn jetzt wieder für einen Unsinn?) – dann handelt es sich um einen deiktischen Gebrauch, der bei es nicht möglich ist.
Mehr unter Wikipedia.org...

Zaimek –  część mowy zastępująca rzeczownik (np. ja), przymiotnik (np. mój), liczebnik (np. tyle) lub przysłówek (np. tam) i pełni ich funkcje w zdaniu.Odmiana zaimka zależy od tego, którą część mowy on zastępuje. Zaimek wskazuje osoby, przedmioty, cechy itd. bez dokładnego ich nazywania. Ze względu na "odziedziczony" rodzaj odmiany wyróżniamy w języku polskim następujące typy zaimków: odmienne - odmieniają się przez przypadki, liczby i rodzajerzeczowne - zaimek rzeczowny (ja, ty, my, wy, oni, kto, co, nic, ktoś)-(odmienia się przez przypadki, z wyjątkiem "on" - przypadki , liczby i rodzaje, oraz "kto", "co" - przez przypadki i rodzaje).przymiotne - zaimek przymiotny (mój, twój; nasz, taki, który, inny, tamten, ta, ci)- (Odmienia się przez przypadki, liczby i rodzaje) liczebne - zaimek liczebny (ile, tyle, kilka)- (odmienia się przez przypadki i rodzaje)nieodmienneprzysłowne - zaimek przysłowny (tak, tu, wtedy, gdzieś, tamtędy, kiedyś)- (nie odmienia się w ogóle)
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Een voornaamwoord (of pronomen) is een woord dat verwijst naar iets anders. Het woord waarnaar verwezen wordt, heeft een bepaalde zelfstandigheid (vaak een zelfstandig naamwoord). Het verwijzende woord is niet zelfstandig.In het Nederlands kan een aantal verschillende voornaamwoorden worden onderscheiden: persoonlijke, bezittelijke, aanwijzende enz. Binnen deze groepen zijn er verschillen op basis van o.a. geslacht, naamval, getal. In andere talen zijn er meer mogelijkheden, bijvoorbeeld: 'wij met zijn tweeën', 'wij met drie of meer'; 'wij inclusief de aangesprokene', 'wij exclusief de aangesprokene'.
Zie meer op Wikipedia.org...