Polis (; , ), plural poleis (, ), literally means city in Greek. It could also mean citizenship and body of citizens. In modern historiography "polis" is normally used to indicate the ancient Greek city-states, like  Classical Athens and its contemporaries, so polis is often translated as "city-state."

Als Polis (πόλις – Stadt, Staat) wird gewöhnlich der antike griechische Stadtstaat als städtischer Siedlungskern Stadt (ἂστυ) mit einem dazugehörigen Umland (χώρα), dessen Bewohner rechtlich nicht von den Einwohnern des urbanen Zentrums unterschieden waren, bezeichnet. Die typische Polis war eine Bürgergemeinde bzw. ein Personenverband und definierte sich nicht primär über ihr Territorium, sondern über ihre Mitglieder.

Der Suffix -polis und seine Ableitungen -pol, -pole stammen aus dem Griechischen (von πόλις, polis) und stehen für Viele, Volk, Stadt.

Par polis (en grec ancien πόλις / pólis ; « cité » dans l'étymologie latine « civitas » ; au pluriel poleis) on désigne la cité-État en Grèce antique, c'est-à-dire une communauté de citoyens autonomes ,de métèques et d'esclaves .

Polis eller poliskår är en myndighet vars huvuduppgift är att upprätthålla allmän ordning och säkerhet samt bekämpa brott i en stat. Polisen är den huvudsaklige utövaren av statens inre våldsmonopol, det vill säga den maktutövning – ytterst med dödligt våld – som riktas mot inre fiender, medan försvarsmakten är den som utövar statens våldsmonopol mot yttre fiender.

Polis (plural polies) var stadsstater i antikens Grekland.

Polis (gr.  l.mn. poleis, pierwotnie "miejsce warowne") – forma państwa w  starożytnej Grecji, Fenicji i Mezopotamii, błędnie nazywanego miastem-państwem. Terytorialnie polis obejmowała najczęściej samo macierzyste miasto z otaczającymi je wiejskimi terenami – tzw. (chora). Bywały duże poleis (jak np. ateńska), w skład których wchodziły osiedla o charakterze miejskim, niebędące odrębnymi organizmami, a także poleis, które w ogóle nie posiadały ośrodka miejskiego. Liczyła od kilku do kilkunastu tysięcy obywateli.