Toonhoogte is de ervaren hoogte van een
toon. Vaak is er een directe relatie met het waargenomen
spectrum van het
geluid. In dat geval wordt de toonhoogte weergegeven door het aantal
trillingen per seconde (
frequentie) van de
grondtoon van de waargenomen toon. Hoewel het woord hoogte suggereert, dat het om een visueel concept gaat, is de term in
historische zin afgeleid van het
Oudgriekse woord voor de hoogte van de
spanning van een
snaar.In
muzieknotatie wordt de hoogte van een toon aangegeven door de plaats van de betrokken
noot op de
notenbalk; hoe hoger de toon hoe hoger de noot op de balk genoteerd wordt (slechts afhankelijk van de
muzieksleutel). De toonhoogte van de a', de
kamertoon (a-eengestreept), is (tegenwoordig) gestandaardiseerd op 440 Hz, al zal deze in de muziekpraktijk daar vaak van afwijken.
Zie meer op Wikipedia.org...