phonetics

[pho'net·ics || fë'netiks] n. fonetikë

FONETIKA është degë e gjuhësisë që studion tingujt e gjuhës, mënyrën e formimit të tyre, veçoritë akustike e fiziologjike, llojet e tingujve, ndryshimet që pësojnë tingujt, theksin etj. (Fonetikë përshkruese. Fonetika historike (krahasuese). Fonetika e përgjithshme. Fonetika e gjuhës shqipe.)
Me fonetikën është i lidhur ngushtë edhe drejtshqiptimi.