phones

Within phonetics, a phone is: a speech sound or gesture considered as a physical event without regard to its place in the phonology of a language a speech segment that possesses distinct physical or perceptual properties a particular occurrence of a speech segment the basic unit revealed via phonetic speech analysis
See more at Wikipedia.org...

En phonétique, un phone est un synonyme technique de son, vu sous l'angle de ses propriétés linguistiques. Il peut désigner spécifiquement :un son d'une langue (ou un geste dans le cas d'une langue des signes) considéré du point de vue de la physique sans considération de ses propriétés phonologiquesun segment parlé doté de propriétés physiques ou perceptuelles distinctivesune occurrence donnée d'un tel segment.
Pour la suite, voir Wikipédia.org…

In der Linguistik ist das Phon (auch: Laut, Sprachlaut) die kleinste unterscheidbare "Lauteinheit im Lautkontinuum": ein minimales Schallsegment, das noch als selbständig wahrgenommen wird.Der Ausdruck "Phon" ist mehrdeutig. Er bezeichnet zum einen[1] ein durch einen konkreten Sprecher verursachtes konkretes raumzeitliches Schallereignis (eine konkrete Lautäußerung)
Mehr unter Wikipedia.org...

Głoska to najmniejszy element dźwiękowej formy wypowiedzi, charakteryzujący się stałym zespołem fonetycznych cech artykulacyjnych i akustycznych. Każda głoska jest fizyczną realizacją jakiegoś fonemu, który może mieć ponad jedną realizację. Wyróżnia się trzy fazy głoski: następ (przygotowanie), szczyt (przyjęcie przez narządy mowy pozycji właściwej danej głosce) i zestęp (powrót do pozycji neutralnej).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

Un fono (dal greco φωνή, "suono", "voce") è articolatoriamente una classe di suoni simili per modalità di articolazione e acusticamente una serie di suoni che condividono un'onda sonora ben definita.Un fono considerato come membro di un fonema si chiama allofono. I parlanti di una lingua specifica percepiscono i fonemi come suoni distintivi della lingua ma non i foni in generale. Infatti in italiano e spagnolo i foni nasali velari non sono considerati fonemi della lingua, ma semplicemente varianti combinatorie di prima di una consonante velare. Ad esempio, il fono che nella parola panca precede il fono velare è diverso dal fono nella parola vino, ma entrambi sono allofoni del fonema italiano , cioè vengono riconosciuti in italiano con lo stesso valore distintivo: non esistono parole che differiscono solo cambiando con ; quindi le trascrizioni fonetiche sono e , mentre le trascrizioni fonemiche sono e . In inglese (e in tedesco), invece, la di sing ("cantare") e la di sin ("peccato") hanno valore distintivo e quindi sono anche fonemi distinti e ; le trascrizioni fonetiche sono rispettivamente e , e quelle fonemiche sono e .
Per saperne di più visita Wikipedia.org...