offense
Fin XIIe, estre en offense «être en faute»; lat. offensa, de offendere «heurter».
PIE gw-hen* To strike, kill.bar-xord (pbp.)
1
âsib(-zan/rasân)
gazand
zaxm
2
niš/zaxm e zabân( e âsib-zan/rasân)
doš-nâm
3
gonâh (âsib be Din/Xodâ)
offenser
vt təhqir etmək, küsdürmək; s'~ küsmək