Oboe and OBOE have several meanings:

• The oboe, a musical instrument of the woodwind family
• Oboe (navigation), a World War II British aerial blind bombing targeting system
• Oboe (software), a digital music backup service from MP3tunes
• Off-by-one error (OBOE), a type of computer programming or mathematical error

The oboe is a double reed musical instrument of the woodwind family. In English, prior to 1770, the instrument was called "hautbois" (French compound word made of haut ("high, loud") and bois ("wood, woodwind"), "hoboy", or "French hoboy". The spelling "oboe" was adopted into English ca. 1770 from the Italian oboè, a transliteration in that language's orthography of the 17th-century pronunciation of the French name. A musician who plays the oboe is called an oboist.

OBO steht als Abkürzung für:

• OBO Bettermann, Unternehmensgruppe im Bereich der Elektro- und Gebäudeinstallationstechnik
• Flughafen Obihiro in Japan als IATA-Code
• Oil, Bulk, Ore, Bezeichnung für ein Massengutschiff (OBO-Carrier), das sowohl Öl als auch Erz und andere Massengüter laden kann

Ein Obo (auch Owoo) ist ein tibetischer Steinhaufen. Obos werden in der Mongolei und in Tibet auf Gebirgspässen zu lamaistischen kultischen Zwecken zusammengetragen. Sie bestehen aus größeren Steinen aus der näheren Umgebung. Obos sind meist ein bis zwei Meter hoch. Sie können mit bunten Tuchstreifen (meist blau) und Holzstöcken in der Mitte verziert sein.

Die Oboe (veraltet Hoboe; von französisch hautbois „hohes oder lautes Holz“) ist ein Holzblasinstrument mit Doppelrohrblatt.

Terme générique, le hautbois est un instrument de musique à vent de la famille des bois, de perce conique et dont le son est créé par la vibration d'une anche double au passage du souffle. Son timbre peut être puissant et sonore ou doux et charmeur, clair et nasillard ou plein de rondeur et de chaleur.

Oboe är ett träblåsinstrument med dubbla rörblad. Oboen utvecklades i Frankrike under 1600-talet. Namnet kommer av franskan haut bois (högt trä, dvs. högt träblåsinstrument). Skalmejan är en folklig föregångare till oboen.

Obój - instrument dęty drewniany z grupy aerofonów stroikowych. Obój należy do grupy instrumentów z podwójnym trzcinowym stroikiem. Do tej samej rodziny należą także rożek angielski, fagot i kontrafagot. Skala (zakres dźwięków muzyczny) instrumentu wynosi od b do b³. Instrument to podłużna "rura", lekko stożkowa, zakończona lejkowatym rozszerzeniem. Otwory nawiercone na długości instrumentu otwierane i zamykane są klapami. W instrument dmie się za pośrednictwem cienkiej, metalowej rurki (otoczonej korkiem, na którą nawija się podwójną trzcinkę) ze stosunkowo dużym ciśnieniem, a jednocześnie niewielką ilością powietrza. Stroik umieszczony u wylotu rurki, składa się z dwóch listków wykonanych z trawy o nazwie arundo trzcinowate Arundo donax - i złożonych ze sobą. Powietrze przepływając pomiędzy nimi wywołuje ich wibrację, drganie. Korpus instrumentu tradycyjnie wykonywany jest z drewna, najczęściej afrykańskiego blackwoodu (Dalbergia melanoxylon), istnieją także egzemplarze wykonane z drewna rosewood (Dalbergia nigra). Standardowa długość instrumentu wynosi ok 60 cm. Obój charakteryzuje się melancholijnym, śpiewnym i dość przenikliwym brzmieniem co predestynuje go do roli instrumentu solowego. Świetnie sprawdza się także w muzyce filmowej. Nazwa obój pochodzi z francuskiego Hautbois oznaczającego "wysokie drewno". Współczesny obój został wynaleziony w XVII wieku lecz miał swego poprzednika w instrumencie zwanym Szałamaja (shawm) znanym już w XII wieku. Pierwotne instrumenty, w których wibrator opierał się na samej zasadzie, co w oboju znane były już w starożytnym Egipcie jako "trąbka trzcinowa". Instrument podobny do fujarki, lecz z wibratorem zbudowanym z dwóch listków rzecznej trzciny złożonych razem. Podobny instrument znany był także w starożytnym Rzymie i nazywany był tibiae. Obój szczególnie popularny w okresie baroku był istotnym instrumentem solowym oraz częścią kwartetu dla tego i orkiestry kameralnej. Wraz z rozwojem orkiestry symfonicznej wszedł w jej stały skład, najczęściej zdwajany lub zwielokrotniany. Współcześnie można spotkać także oboistów grających jazz, dobrym przykładem tutaj jest francuski oboista Jean Luc Fillon czy Amerykanin Paul McCandless. Obój posiada kilka odmian:

• Obój miłosny (d'amore)
• Rożek angielski
• Obój myśliwski (oboè da caccia)