normal

i. normal, standart, dikey doğru

s. normal, olağan, tipik, ortalama, dik açılı, dikey

s. normal, düzgülü.

normal

normal, olagan; orta, ortalama

sıfat Fransızca normal
 
1 .    Kurala uyan, alışılagelen, uyan, düzgülü, aşırılığı olmayan, uygun:
       "Atatürk'ün normal zamanlarda insana okşamak arzusu veren ipek gibi saçları, birdenbire yelelenirdi."- Y. K. Karaosmanoğlu.  
2 .  isim  Aşırılığı, eksikliği ve taşkınlığı olmama; ortalama durum.  
3 .  isim, matematik  Bir eğrinin bir teğetine değme noktasından çizilen dikme.

Birleşik Sözler

normalaltı
normal fiyat
normalüstü