De lichtgevoelige laag bestaat uit zilverzouten, vaak zilverhalogeniden, die als ze belicht worden fijn verdeeld zilver vormen. Dit zilver is in de meeste gevallen zo fijn dat het onzichtbaar is, pas bij ontwikkelen groeien de zilverkernen zo aan dat een merkbare zwarting geven. Hierdoor ontstaan op de plaatsen waar het meeste licht valt de donkerste plekken, een negatief beeld. Om verdere zwarting te voorkomen moet het ongebruikte zilverzout door middel van fixeren verwijderd worden.