nachgeben
çökmek, yol vermek, öncelik tanımak,...
{
give way
}
vermek, teslim etmek, teslim olmak,...
{
give in
}
memnun etmek, boyun eğmek, hoşgörmek,...
{
indulge
}
gevşetmek, gevşemek, yavaşlatmak,...
{
slacken
}
nachgeben
l. (nicht standhalten) dayanamamak, gevsemek 2. (beipflichten) yaninda pes demek; yumusamak; alttan gelmek 3. (zur Einsicht kommen) imana gelmek; körünü öldürmek 4. (gehorchen) itaat (od. inklyat) etm.; bas egmek 5. (elastischer Körper) esnemek 6. (Saite) bei vermek; einander an Bedeutung nichts ^ ehemmiyetce birbirinden geri kalmamak
nachgeben
" boyun eğmek, pes etmek; imana gelmek; esnemek; bel vermek"
nachgeben
razı olmak, dayanmamak, geri kalmamak(DATİVOBJEKT alır)