Στην ισλαμική θρησκεία δεν χρησιμοποιούνται καμπάνες και σήμαντρα. Για το λόγο αυτό, στη πρόσκληση των πιστών χρησιμοποιείται η ζώσα φωνή του μουεζίνη που εκφωνεί την πρόσκληση αντάν, ή αλλιώς σαλάτ, στη λειτουργία της Παρασκευής καθώς και τις πέντε καθημερινές προσευχές από τον μιναρέ του τζαμιού.

Ο μουεζίνης δεν είναι πάντοτε ιερωμένος (χότζας), ενώ απαραίτητα πρέπει να έχει μελωδική και δυνατή φωνή. Έτσι, ο επαγγελματίας μουεζίνης επιλέγεται για να υπηρετήσει στο μουσουλμανικό τέμενος με βάση τον καλό χαρακτήρα του, τη δυνατή φωνή του και τις δεξιότητές της καλλιφωνίας του.