monastic

Monastycyzm (z łac. monasticus, od gr. monastērion - cela pustelnika, z monachos - samotny) - forma życia religijnego, której podstawą jest życie we wspólnocie zakonnej (klasztor); w chrześcijaństwie, a także m.in. w religiach pogańskich (westalki), w judaizmie (qumrańczycy), w buddyzmie i in. Monastycyzm ma na celu kult religijny - służbę Bogu i dążenie do samorealizacji przez czystość duchową, ubóstwo, umartwianie się, modlitwę i kontemplację.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...

رهبانى

Déb. XIVe; lat. ecclés. monasterium, du grec monastêrion.
=> moinedayr( e râheb(e)hâ)

(มะแนส'ทิค) adj. เกี่ยวกับพระหรือวัดอาราม,เกี่ยวกับการอยู่ที่สันโดษหรือมีวินัยวัด n. พระ,สงฆ์. คำศัพท์ย่อย: monastically adv. monasticism n. คำที่มีความหมายเหมือนกัน: ascetic,secluded

[mъ'naestik] 1. а монашески; манастирски; 2. n монах.