Miedzioryt (dawne nazwy sztych, kopersztych, łac. cuprum -
miedź,
niem. Kupferstich) to technika
graficzna wklęsła, najstarsza technika graficzna na metalu, stosowana już w XV
wieku. Wywodzi się prawdopodobnie z próbnych odbitek otrzymywanych przy stosowaniu techniki
niella.
Grafiki wykonane w technice miedziorytu oznaczane są symbolem C2.Rysunek wykonuje się
rylcem na wypolerowanej płycie
miedzianej, z tym że najpierw wycinane są ogólne kontury, później wypełniane modelunkiem. Płytę pokrywa się farbą, po czym usuwa się jej nadmiar tak, że farba pozostaje jedynie w wyżłobionych rowkach. Następnie pod dużym ciśnieniem odbija się
rycinę. Odbitka z takiej
matrycy charakteryzuje się cienką ostro zakończoną kreską i nazywana jest również miedziorytem. W XVI - XVIII w.
ryciny miedziorytnicze pełniły funkcję ilustracji książkowej oraz planszy
kartograficznej. Specjalnym rodzajem miedziorytu jest miedzioryt punktowany, który powstaje przez zastosowanie zamiast
rylca,
punc o jednym lub kilku ostrych końcach.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...