Po uruchomieniu, program otrzymuje od
systemu operacyjnego jedną lub więcej pulę dostępnej
pamięci możliwej do wykorzystania przez program. W zależności od przyjętej konstrukcji i zastosowania obszar nazywany jest
stertą (ang. heap) lub
stosem. Niskopoziomowe
języki programowania dostarczają interfejs do zarządzania stertą, pozostałe gospodarują pamięcią automatycznie, bez udziału programisty. Interfejs oferuje wyłącznie możliwość zarezerwowania pewnego obszaru sterty (alokacja pamięci) i późniejszego zwalnianiu tego obszaru (dealokacja).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
Free Download Now!
