Medytacja (
łac. meditatio - zagłębianie się w myślach, rozważanie, namysł) - praktyki mające na celu samodoskonalenie, zalecane szczególnie przez
religie Wschodu, takie jak
buddyzm,
zen,
taoizm,
konfucjanizm,
hinduizm, a ostatnio także przez niektóre szkoły
psychoterapeutyczne. Elementy medytacji dają się również zauważyć w
chrześcijaństwie (
Hezychazm) i
islamie. Wbrew łacińskiemu źródłosłowowi wschodnia medytacja niekoniecznie ma coś wspólnego z namysłem, często jest nawet jego przeciwieństwem, w niektórych szkołach filozoficznych wręcz zaleca się oczyszczenie umysłu z jakichkolwiek myśli i wyobrażeń, np.
Jogasutry Patańdźalego w ten sposób definiują praktyki
jogi: yogaś ćitta vritti nirodhah (joga to zatrzymanie aktywności umysłu). Ten rodzaj medytacji stanowi rodzaj spokojnej obserwacji, a jej nazwy nawiązują do "patrzenia" :
dhjana (
zen od czasownika "dhiyate" (patrzeć umysłem),
vipassana od "vi-paśyate" (obserwować). Z kolei inne techniki polegają na aktywnej wizualizacji: bhawana (tworzenie), kalpana (budowanie). Wizualizacje są metodą szczególnie często wykorzystywaną w
buddyzmie tybetańskim.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...