Magnetofon - urządzenie służące do wielokrotnego zapisywania i odtwarzania
dźwięku na taśmie
magnetycznej (urządzenia zapisujące inne sygnały analogowe na taśmie magnetycznej nazywa się zazwyczaj rejestratorami magnetycznymi).Prekursorem współczesnego magnetofonu było urządzenie wykorzystujące jako nośnik stalowy drut. Konstruktorem pierwszego prototypu magnetofonu był
Valdemar Poulsen (1898) - swoje urządzenie nazwał telegrafonem.Podstawowymi częściami składowymi magnetofonu są:napęd – układ mechaniczny zapewniający prowadzenie taśmy i zapewnienie odpowiedniej i równomiernej prędkości przesuwu nad głowicą; zwykle umożliwiaja także szybkie przewijanie taśmy w przód i wstecz. Istnieje wielka różnorodność mechanizmów napędowych, najczęściej są układy kół (zębatych i ciernych), dźwigni, pasków transmisyjnych, współpracujących z przełącznikami elektrycznymi; charakterystycznym elementem takiego układu jest pojedynczy silnik napędzający stosunkowo duże i ciężkie koło zamachowe, którego bezwładność zapewnia dostateczną równomierność obrotów. W nowocześniejszych mechanizmach istnieje tendencja do zastępowania jednosilnikowego układu mechanicznego wieloma silnikami realizującymi konkretne funkcje (napęd, dowijanie, przewijanie wstecz), a także elektroniczna stabilizacja prędkości przesuwu taśmy;napęd taśmy – najczęściej jest to metalowy polerowany ułożyskowany pręt będący osią obrotu koła zamachowego, do którego taśma przyciskana jest gumową "pływającą" rolką;mechanizm dowijania – rolę tę spełnia sprzęgło cierne zamontowane przy napędzie szpuli odbierającej - siła sprzęgnięcia jest tak dobrana, że zapewnione jest nawijanie na szpulkę, ale nie jest zakłócona równomierność przesuwu taśmy; w droższch modelach cierne sprzęgło jest zastąpione sprzężeniem magnetycznym;głowica robocza – za jej pomocą dokonuje się zapisu i odczytu na taśmie; najczęściej stosowana jest zapisująco-odczytująca głowica "uniwersalna", ale w droższych modelach HiFi zwykle są osobno: głowica zapisująca i odczytująca, co umożliwia bezpośrednią kontrolę nagrania (tzw. "po taśmie");głowica kasująca – może być
magnesem stałym (wtedy dociskana jest do taśmy tylko podczas zapisu - tańsze rozwiązanie) lub mieć budowę podobną do głowicy uniwersalnej, stale dociskana do taśmy, lecz uaktywniana tylko podczas zapisu;wzmacniacz – przy zapisie służy do wzmacniania sygnału zapisywanego, podczas odtwarzania – do wzmacniania sygnału odczytanego z taśmy;inne:generator prądu podkładu / kasowania – podczas nagrywania zsumowanie prądu podkładu z sygnałem zapisywanym znacząco polepsza jakość nagrania;układ wykrywający zatrzymanie taśmy – najczęściej jest to przełącznik zamontowany na wale jednej ze szpul, zwierany i rozwierany cyklicznie wraz z układem elektronicznym wykrywającym brak zmian sygnału;układ antyszumowy – najczęściej Dolby B,
DNL lub
CNRS, zawsze jednak ograniczający dynamikę odtwarzanych dźwięków;układ automatyki nagrywania (ALC) – dostosowuje poziom zapisu do poziomu sygnału zewnętrzego, zapobiega przesterowaniom;mikrofon (najczęściej jako dodatkowe wyposażenie) – do nagrywania dźwięków z otoczenia.
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
Todos los equipos de grabación/reproducción magnética reciben el nombre de
magnetófono, aunque esta nomenclatura se la haya apropiado el
magnetófono de bobina abierta. Existen 3 tipos de magnetófonos:
Magnetófono de bobina abierta.
Magnetófono de cassette (cassette o
pletina).
Magnetófono de cartuchos (cartuchera).Todos estos equipos para ser encuadrados dentro del grupo de equipos para uso profesional han de cumplir 4 requisitos:Precisión de la marcha. Asegura la compatibilidad entre la velocidad de grabación y reproducción. Así una cinta grabada en un equipo diferente al que va a ser reproducida no tendrá ningún problema. Las velocidades estándares son 4’75, 9’5, 19 y 38 cm/s. A mayor velocidad, mayor calidad en el sonido resultante.Estabilidad de la marcha. Velocidad uniforme de desplazamiento de la cinta. Si está es alterada, se produce el efecto de lloro.Minimización de la Diafonía. Se produce la diafonía cuando se lee, además de la pista correspondiente, parte de sonido de otra pista adyacente.Asegurar la respuesta en frecuencia. Algunos magnetófonos, por estar al final de su vida útil u otros motivos no son capaces de grabar/reproducir todo el espectro de frecuencias. Cuando esto ocurre la cabeza correspondiente ha de ser reemplazada.
Ver más en Wikipedia.org...