Magis - znaczący w
języku łacińskim "więcej" przysłówek, który stał się jednym ze sztandarowych pojęć z zakresu
duchowości ignacjańskiej, która bywa utożsamiana z duchowością jezuicką. Jest to określenie bardzo często stosowane przez św.
Ignacego Loyolę, które wskazuje na zaangażowanie człowieka potęgujące jego związanie z Bogiem, oznacza nastawienie dynamizujące. Najczęściej występuje w łączności z określeniami zaczerpniętymi już z samego Fundamentu
Ćwiczeń Duchownych św. Ignacego: "więcej chwalić, czcić, służyć Bogu", "większa chwała, cześć, służba Boża". Św. Ignacy nie dopuszcza zadowolenia przeciętnością, stagnacją nawet na wysokim poziomie: zawsze chodzi o to, by w perspektywie Boga zdobywać "więcej", przekształcać się ku "więcej", "bardziej" przy Bogu. To nastawienie jest u niego - a potem u pierwszych jezuitów - tak dalece centralne w języku i postawie, że stało się jednym z kilku podstawowych i charakterystycznych, topicznych wyznaczników duchowości ignacjańskiej, czyli wywodzącej się z Ćwiczeń Duchownych. Tym samym jest to określenie centralne dla duchowości jezuickiej, czyli duchowości
Towarzystwa Jezusowego, zakonu
Kościoła Katolickiego, gdzie Ćwiczenia znajdują konkretne dopełnienie w organizacji wspólnoty określonej w Konstytucjach Towarzystwa Jezusowego, dając kształt duchowości Towarzystwa Jezusowego (członkowie którego potocznie zwani są jezuitami).
W celu uzyskania więcej informacji, zobacz w Wikipedia.οrg...
"واجد معني (يا اعتبار) دانستن بهتر از بي معني (يا بي اعتبار) شمردن است" ("اعمال الکلام اولي من اهماله")