In coordination chemistry, a ligand is an ion or molecule (see also: functional group) that binds to a central metal atom to form a coordination complex. The bonding between metal and ligand generally involves formal donation of one or more of the ligand's electron deficient pairs. The nature of metal-ligand bonding can range from covalent to ionic. Furthermore, the metal-ligand bond order can range from one to three. Ligands are viewed as Lewis bases, although rare cases are known involving Lewis acidic "ligands."

Die Bezeichnung Ligand (lat. ligare = binden) stammt aus der Komplexchemie (Organometallchemie, Metallorganik und Bioanorganik) und bezeichnet ein Atom oder Molekül, welches über eine dative Bindung (koordinative Bindung) an ein zentrales Metall-Ion koordiniert. Die koordinative Bindung kommt durch den Lewis-Charakter der beteiligten Bindungspartner zustande: Liganden sind Lewis-Basen (Elektronenpaar-Donatoren) und Metallionen sind Lewis-Säuren (Elektronenpaar-Akzeptoren).

Un ligand est un atome, ion ou molécule portant des fonctions chimiques lui permettant de se lier à un ou plusieurs atomes ou ions centraux. Le terme de ligand est le plus souvent utilisé en chimie de coordination et en chimie organométallique (branches de la chimie inorganique).

För betydelsen inom biokemi, se ligand (biokemi)

En ligand är en atom, jon, eller molekyl  (se funktionell grupp) som vanligtvis donerar eller delar en eller flera av sina elektroner bundna i en koordinerad kovalent bindning runt en central atom (liganden agerar som en Lewisbas). Bara ett fåtal exempel finns där ligander mottar elektroner från centralatomen (då liganden agerar som en Lewissyra).

Ligandy (addendy) - w związkach kompleksowych atomy, cząsteczki lub aniony, które są bezpośrednio przyłączone do atomu centralnego lub kationu centralnego, zwanego centrum koordynacji albo rdzeniem kompleksu. Pojęcie ligandu (jak również atomu centralnego) nie jest jednoznaczne i w wielu przypadkach jest kwestią umowną. W chemii organicznej określenie ligand jest stosowane wymiennie z podstawnik.