This article uses forms of logical notation. For a concise description of the symbols used in this notation, see List of logic symbols.

In logic, the law of identity is the first of the so-called three classic laws of thought. It states that an object is the same as itself: A → A (if you have A, then you have A); While this can also be listed as A ≡ A (A if-and-only-if A,) this is redundant. Any reflexive relation upholds the law of identity. When discussing equality, the fact that "A is A" is a tautology.

Zasada (prawo) tożsamości, zasada (prawo) identyczności - relatywna zasada bytu głosząca, że każdy byt jest tym, czym jest, sformułowana po raz pierwszy przez Parmenidesa. Stanowi prawo logiczne w postaci dla klasycznego rachunku zdań głoszące, że (p wtedy i tylko wtedy, gdy p), w postaci dla klasycznego rachunku predykatów, że (każdy przedmiot jest identyczny z samym sobą). Metafizykla klasyczna razem z zasadą sprzeczności i zasadą wyłączonego środka uznała zasadę tożsamości za jedno z pierwszych praw myśli i bytu. W nieco innych kontekstach filozoficznych zasada tożsamości miała znaczenie także dla filozofii nowożytnej, zwłaszcza dla Leibniza i filozofii identyczności Schellinga - w kontekstach tych nazywana jest częściej zasadą identyczności.

Зако́н то́ждества — закон логики, который гласит, что предмет суждения должен оставаться тождественным самому себе в этом суждении. Если А, то А, или А = А.

El principio de identidad es una ley lógica que, junto al principio de no contradicción y al principio del tercero excluido, constituye las bases de la lógica aristotélica clásica.