Late oudheid is een moderne benaming voor de
periode in het
Middellandse Zeegebied in de overgang van de
oudheid naar de
middeleeuwen. Het begrip zelf werd eind 19e eeuw door de Oostenrijkse kunsthistoricus Alois Riegl bedacht. Ook wanneer de precieze afbakening van de late oudheid in het onderzoek omstreden is, geldt als begin van deze overgangsperiode meestal het begin van de regering van de
Romeinse keizer Diocletianus in 284 n.Chr. Het einde is echter onderwerp van een wetenschappelijke discussie. In grote lijnen kan men stellen, dat de late oudheid in het Westen van het Romeinse Rijk minstens tot de afzetting in 476 van de laatste keizer
Romulus Augustulus duurt, of eerder tot aan de inval van de
Langobarden in Italië in 568. In het Oosten duurt de periode voort tot ofwel de dood van de Oost-Romeinse keizer
Justinianus I in 565 n. Chr. of tot aan de
Arabische expansie.
Zie meer op Wikipedia.org...